เครื่องอัดรีดอาหาร

เครื่องอัดรีดอาหารมีประวัติอันยาวนาน โดยเครื่องอัดรีดเนื้อสัตว์ถูกนำมาใช้เพื่อผลิตไส้กรอกในช่วงต้นทศวรรษที่ 1870 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เทคโนโลยีการอัดขึ้นรูปอาหารได้แพร่หลายเข้าสู่เครื่องใช้ในครัวในชีวิตประจำวัน เช่น เครื่องบดสมุนไพรและกาแฟ เครื่องบดเนื้อ และเครื่องทำพาสต้า อุปกรณ์เหล่านี้ให้คุณภาพ ความสม่ำเสมอ และผลผลิตที่มีประสิทธิภาพสม่ำเสมอเมื่อต้องการผลิตผลิตภัณฑ์ที่บริโภคได้ในปริมาณมาก วัตถุดิบสามารถแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคปรุงสุกหรือขึ้นรูปเย็นได้ในขนาด สี รูปร่าง และพื้นผิวที่หลากหลาย อาหารที่มีแป้งสูงสามารถอัดขึ้นรูปได้ดี เช่น พาสต้า ขนมปัง ซีเรียล ของว่าง และลูกกวาด เครื่องอัดรีดอาหารใช้ความร้อนที่เกิดจากการเสียดสีของกระบวนการ เช่นเดียวกับความร้อนในการปรุงอาหารเพิ่มเติมที่ให้มา เพื่อผสมส่วนผสมให้เท่าๆ กันก่อนที่จะส่งวัสดุผ่านแม่พิมพ์เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย

บนพื้นผิวหลักการทำงานของการอัดขึ้นรูปอาหารมีความคล้ายคลึงกันในทุกประเภท ขั้นแรก วัตถุดิบจะถูกป้อนเข้าไปในกระบอกอัดรีด จากนั้นสกรูจะลำเลียงอาหารเข้าไป ไกลออกไปในถัง มีเที่ยวบินเล็กๆ ที่จะจำกัดระดับเสียงและเพิ่มความต้านทานต่อการเคลื่อนไหวของอาหาร เป็นผลให้ถังเต็มไปด้วยช่องว่างระหว่างเที่ยวบินของสกรูและถูกบีบอัด ขณะที่มันเคลื่อนที่ต่อไปตามลำกล้อง สกรูจะนวดวัสดุให้เป็นมวลกึ่งแข็งและเป็นพลาสติก กระบวนการอัดรีดร้อนเกี่ยวข้องกับการให้ความร้อนสูงกว่า 100°C ในกรณีนี้ ความร้อนจากการเสียดสีและกระบวนการทำความร้อนเพิ่มเติมอื่นๆ จะทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ส่วนการบินที่เล็กกว่าของกระบอกปืนยังช่วยเพิ่มความดันและแรงเฉือนอีกด้วย ในที่สุด สารทั้งหมดจะถูกบังคับให้ผ่านช่องเปิด (ดาย) ที่จำกัดอย่างน้อยหนึ่งช่องที่ปลายท่อระบาย เมื่ออาหารถูกกดดันจากแม่พิมพ์ อาหารจะขยายเป็นรูปร่างสุดท้าย จากนั้นจึงเย็นลงอย่างรวดเร็วโดยระบายความชื้นออกมาเป็นไอน้ำ ที่นี่สามารถสร้างรูปทรง แท่ง ทรงกลม โดนัท หลอด แถบ หรือเปลือกหอยได้หลากหลาย

การใช้งานหลักของเครื่องอัดรีดเย็นคือการผลิตพาสต้า แม้ว่าจะใช้เครื่องจักรที่คล้ายกันเพื่อขึ้นรูปแป้งบิสกิตให้เป็นรูปทรงต่างๆ เครื่องอัดรีดพาสต้าใช้ในการผลิตพาสต้าหลายประเภทโดยใช้แป้งที่ทำจากแป้งสาลีดูรัม (หรือ 'เซโมลินา') และไข่ (ไม่จำเป็น) พาสต้าแบบมีสีสามารถทำได้โดยการเติมมะเขือเทศบดหรือผักโขมบด ฯลฯ มีอุปกรณ์ให้เลือกหลายขนาด ตั้งแต่เครื่องจักรขนาดเล็กที่ใช้ในการผลิตระดับไมโครและร้านอาหาร ไปจนถึงเครื่องจักรไฟฟ้าขนาดใหญ่ อุปกรณ์นี้มีห้องผสม กระบอกอัดรีด และแม่พิมพ์สำหรับรูปทรงพาสต้าที่ต้องการ มีการถกเถียงกันเรื่องวัสดุที่ดีที่สุดสำหรับแม่พิมพ์ โดยผู้ผลิตอุปกรณ์บางรายใช้สแตนเลสหรือพลาสติก และบางรายเลือกใช้แม่พิมพ์ทองแดง ซึ่งพวกเขาอ้างว่าจะทำให้พาสต้ามีพื้นผิวที่หยาบซึ่งกักเก็บซอสได้ดีกว่าพาสต้าที่ผลิตโดยวิธีอื่น รูปร่างจะถูกตัดให้มีความยาวที่เหมาะสมเมื่อออกมาจากแม่พิมพ์ ยกเว้น rigatoni ซึ่งถูกอัดขึ้นรูปด้วยความยาวยาว จากนั้นจึงตัดให้ได้ขนาดที่ถูกต้อง (ตรงสำหรับ rigatoni หรือทำมุมสำหรับ penne rigati) พาสต้าปรุงสุกทันทีในร้านบริการอาหาร หรือทำให้แห้งโดยผู้แปรรูปเพื่อการขายปลีก นอกจากนี้ยังสามารถแช่แข็งได้นานถึงหกเดือน

เครื่องอัดรีดอาจเป็นเครื่องจักรแบบสกรูเดี่ยวหรือคู่ เครื่องจักรแบบสกรูคู่มีต้นทุนและค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาประมาณสองเท่าของเครื่องจักรแบบสกรูเดี่ยว และไม่น่าจะมีราคาที่เอื้อมถึงสำหรับโปรเซสเซอร์ขนาดเล็กส่วนใหญ่ เมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องอัดรีดแบบสกรูเดี่ยว ปัจจัยสองประการที่ควบคุมประเภทและคุณภาพของอาหารที่ผลิตโดยการอัดรีดร้อนคือสภาพการทำงานในถังอัดรีดและส่วนผสมของส่วนผสมที่ใช้